|
Szlaki turystyki rowerowej
Przez teren powiatu ropczycko-sędziszowskiego
przebiega ponad 106 km tras rowerowych, które ułatwiają poznanie atrakcji turystycznych naszego regionu.

Trasa rowerowa (znaki zielone)
Ropczyce - Kamionka - Ropczyce (40,2 km)
Kilkugodzinna bardzo relaksująca wycieczka rowerowa, długości 37 km. Trasa nizinna, prowadząca w znacznej części terenami zalesionymi o gruncie piaszczystym, duktami polnymi oraz mniej uczęszczanymi drogami asfaltowymi. Polecana dla wszystkich miłośników turystyki rowerowej, niezależnie od wieku i kondycji fizycznej.
(0 km) - Ropczyce (chodnik przy kościele parafialnym od strony Alejki ks. J. Cieśli).
Dojazd od parkingu przy markecie "Supersam" do początku trasy (~ 300 m), ulicami: K. K. Wielkiego i ks. J. Zwierza (początek trasy u wylotu Alejki ks. J. Cieśli).
Po dojeździe do końca ulicy ks. J. Zwierza należy skręcić w prawo w ul. ks. kard. S. Wyszyńskiego i jechać nią prosto wzdłuż zabudowań aż do osiągnięcia wiaduktu kolejo-wego (ok. 2,7 km). W trakcie jazdy mijamy po prawej budynki Przychodni Zdrowia i widoczny za nimi w oddali kościół N. M. Panny w Ropczycach, a następnie zabudowania Osiedla Pietrzejowa. Po przejechaniu pod wiaduktem kolejowym (trakt Kraków - Lwów) dalej jedziemy prosto i dopiero przed sklepem, stojącym przy moście na rzece Wielopolka, skręcamy
w ul. Rzeczną.
(3,3 km) - Ropczyce-Pietrzejowa (skrzyżowanie ulic S. Wyszyńskiego i Rzecznej).
Jedziemy ulicą wzdłuż wijącej się po prawej stronie drogi rzeki Wielopolki, mijając znajdujące się po lewej stronie zabudowania. Po kilkuset metrach ulica przechodzi w drogę polną, którą dalej przemieszczamy się wzdłuż rzeki, aby po ok. 1,5 km osiągnąć drogę asfaltową biegnącą w kierunku Kozodrzy.
(4,8 km) - Kozodrza (obok mostu na Wielopolce).
Wjeżdżamy na drogę asfaltową i dalej jedziemy prosto w kierunku Kozodrzy, mijając po prawej opuszczone zabudowania starego młyna i zabudowania gospodarskie tzw. "młynówkę" (piętrowy dom ze stajniami końskimi oraz stawem). Zabudowania są mocno zniszczone, choć architektura świadczy o dawnej ich świetności i dużej zamożności ich ówczesnych właścicieli. Po przebyciu ok. 900 m dojeżdżamy do drogi głównej Ostrów - Borek Wielki, gdzie przy skrzyżowaniu dróg stoi pomnik grunwaldzki - wzniesiony w 1910 r.
(5,8 km) - Kozodrza (skrzyżowanie dróg przy pomniku grunwaldzkim).
Zgodnie z drogowskazem skręcamy w prawo i jedziemy ok. 500 m drogą w kierunku Borku, mijając po prawej figurkę Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej (z połowy XVIII w.), stojącą na granicy wsi Kozodrza i Borek Mały. Następnie skręcamy w lewo w drogę asfaltową i terenem lekko wznoszącym się podążamy wzdłuż zabudowań w kierunku przysiółka Poręby Borkowskie. Po ok. 650 m kończy się nawierzchnia asfaltowa a zaczyna ubita piaszczysta droga, którą jedziemy dalej, mijając leżące po obu stronach drogi trzy tzw. stawy żwirowe, szczególnie atrakcyjne dla wędkarzy. Następnie przemieszczając się dalej tą drogą dojeżdżamy do drogi asfaltowej i kierujemy się nią w lewo, by po ok. 50 m osiągnąć skrzyżowanie dróg, przyozdobione przydrożną kapliczką.
(8,0 km) - przysiółek Poręby Borkowskie (kapliczka przy skrzyżowaniu dróg).
Zgodnie z drogowskazem skręcamy w prawo w drogę bitą i jedziemy w kierunku lasku, by na najbliższym rozwidleniu dróg skierować się w prawo. Po prawej stronie mijamy opuszczone budynki magazynowe i po 1 km jazdy napotykamy kolejne rozwidlenie dróg. Drogowskaz kieruje nas w prawo i jedziemy ok. 900 m prosto drogą, aż do skrzyżowania dróg (po prawej pojedyncza zagroda). Zgodnie
z drogowskazem skręcamy w lewo w las i podążamy prostą leśną drogą ok. 1,5 km, aż do osiągnięcia drogi asfaltowej Ocieka - Kamionka (miejscowość Żdżary). Po drodze mijamy dwa urokliwe stawy i bardzo rozległy młodnik. Tutaj skręcamy w prawo i podążamy drogą asfaltową w kierunku Kamionki. Zaraz po skręcie mijamy po lewej zabudowania leśniczówki w Żdżarach oraz grupę starych dębów - pomników przyrody i po ok. 700 m docieramy do drogi głównej Sędziszów - Niwiska.
(12,2 km) - Kamionka (skrzyżowanie dróg przy zalewie).
GODNE OBEJRZENIA. Zalew na rzece Tuszymce miejsce wypoczynku i rekreacji wielu mieszkańców kilku sąsiednich gmin. Wzdłuż jego brzegów znajdują się liczne ośrodki wczasowe, pole namiotowe oraz przystań wodna. Są tutaj również kąpieliska oraz liczne miejsca do wędkowania, co powinno zachęcić turystów do zatrzymania się w tym bardzo malowniczym miejscu.
Kamionka - wieś o bogatych tradycjach w kultywowaniu folkloru (wielu muzyków ludowych), położona jest na piaszczystym gruncie wśród lasów. Urodził się w niej Wilhelm Mach - literat, przedstawiający w swoich powieściach wieś Kamionkę jako najpiękniejsze miejsce na świecie. Cenne pamiątki po pisarzu znajdują się w Izbie Pamięci w budynku Domu Kultury, a jego imieniem nazwano Szkołę Podstawową w Kamionce. W szkole tej działa Schronisko Młodzieżowe
Przy zalewie, zgodnie z drogowskazem skręcamy w lewo i jedziemy w stronę wsi Kamionka. Po minięciu mostu na Tuszymce skręcamy w lewo (przy kapliczce) w drogę bitą i jedziemy nią wzdłuż zabudowań i po kilkuset metrach znajdziemy się przy ogrodzeniu miejsca biwakowego.
(13,0 km) - Kamionka (miejsce biwakowe)
Miejsce biwakowe. Ogrodzony teren, zaopatrzony w stoły i ławy oraz miejsce do palenia ognisk. Można tutaj odpocząć i nabrać sil przed dalszą trasą. W tym miejscu urodził się Wilhelm Mach, a na pamiątkę tego faktu ustawiono tutaj pomnik.
Kontynuując jazdę kierujemy się za znakami wzdłuż ogrodzenia okalającego opuszczone magazyny, a następnie wjeżdżamy w drogę leśną. Tą drogą mimo licznych rozjazdów i skrzyżowań leśnych dróg podążamy prosto ok. 1 km przez las. Po dotarciu do leśnej drogi poprzecznej skręcamy w lewo i jedziemy nią prosto, mijając po drodze kilka wielkich drewnianych krzyży, znaczących drogę do miejsca, gdzie stoi krzyż ku czci księdza Romana Sitki, beatyfikowanego przez Ojca Sw. Jana Pawła II podczas jego pielgrzymki do Polski w War-szawie 13.06.1999 r.
(14,4 km) - Kamionka-Sekwestr (polana ks. Romana Sitki)
"W tym miejscu żył i wychowywał się błogosławiony ks. Roman Sitko (1880-1942). Kamionka-Sekwestr" - tak brzmi napis na wielkim kamieniu, leżącym na polanie leśnej obok wielkiego drewnianego krzyża. Obok drewniana studnia z żurawiem, a w perspektywie mieszkańcy planują tutaj budowę kaplicy.
Podążając dalej za drogowskazem drogą leśną dojedziemy do skrzyżowania dróg leśnych z przydrożnym krzyżem, niedaleko pojedynczej zagrody przysiółka Sekwestr. Skręcamy w prawo i kierujemy się prostą drogą leśną w stronę miejscowości Sadykierz .
(16,9 km) - Sadykierz (skrzyżowanie dróg).
Zgodnie z tablicą drogowskazową skręcamy w lewo w drogę bitą prowadzącą wzdłuż zabudowań. Tą drogą jedziemy ok. 650 m
i przy zabudowaniu posiadającym bardzo starą drewnianą kuźnię skręcamy w prawo. Między domami ścieżką zjeżdżamy w dół w kierunku widocznego jeziorka.
(18,0 km) - Sadykierz (jeziorko).
GODNE OBEJRZENIA. Jeziorko polodowcowe znane z dużej ilości kwitnących grzybieni białych (lilii wodnych), które tworzą niezapomniany widok, dodając niezwykłego uroku temu zakątkowi.
TURYSTO! - Odpocznij tutaj, lecz staraj się o zachowanie spokoju i czystości na tym terenie.
Przy jeziorku skręcamy w lewo i jedziemy drogą leśną, a po kilkudziesięciu metrach, na rozwidleniu dróg, kierujemy się w lewo
i podążamy przez las (ok. 200 m), aby dotrzeć do drogi biegnącej od miejscowości Blizna. Tutaj skręcamy w lewo i po ok. 300 m dojeżdżamy do drogi prowadzącej przez Sadykierz, którą kierujemy się w prawo. Jadąc przez cały czas tą drogą najpierw o nawierzchni utwardzonej, potem asfaltowej dojedziemy do miejscowości Ocieka, mijając po drodze okazałe bunkry na "tatarskim wzgórzu". Po osiągnięciu drogi Kamionka - Ocieka skręcamy w prawo i po 200 m dojeżdżamy do skrzyżowania przy kościele parafialnym w Ociece.
WARTE OBEJRZENIA: Kościół parafialny św. Katarzyny w Ociece (z lat 1908-1910) wraz z kaplicą grobową hr. Romerów (wybudowaną na miejscowym cmentarzu w 1905 r.).
(22,2 km) - Ocieka (skrzyżowanie przy kościele).
Zgodnie z drogowskazem skręcamy w drogę biegnącą z lewej strony kościoła wzdłuż jego muru i po 300 m dojeżdżamy do drogi głównej Mielec - Ropczyce. Na skrzyżowaniu skręcamy w lewo i przemierzamy kolejne 300 m, zwracając szczególną uwagę na poruszające się po drodze pojazdy. Po przejechaniu mostu na rzece Tuszymce skręcamy w prawo w drogę asfaltową.
(22,7 km) - Ocieka-Zagrody (skrzyżowanie dróg przy moście).
Po pokonaniu ok. 700 m skręcamy w lewo (na rozjeździe dróg) w drogę leśną i jedziemy nią, mijając kilka zagród, do następnego rozjazdu dróg leśnych i ponownie kierujemy się w lewo. Po przejechaniu kolejnych 700 m dojeżdżamy do drogi asfaltowej biegnącej
w kierunku Pustkowa. Tutaj skręcamy w prawo i po 150 m znajdziemy się na skrzyżowaniu dróg w przysiółku Paszczyna.
(25,0 km) - Paszczyna-przysiółek (skrzyżowanie dróg).
Zjeżdżamy z drogi głównej w lewo w drogę polną w kierunku przysiółka Ocieszyn. Po dojeździe do zabudowań przysiółka Ocieszyn zauważymy zmianę rodzaju nawierzchni -- zaczyna się droga asfaltowa, którą dojeżdżamy do skrzyżowania drogi asfaltowej z polną. Po skręcie w lewo w drogę polną i przejechaniu ok. 150 m znajdziemy się na skrzyżowaniu dróg, przy którym stoi metalowy krzyż. Omijając go z prawej strony jedziemy prosto, kierując się stronę lasu, aby przy pojedynczym zabudowaniu skręcić w prawo w drogę leśną. W lesie jedziemy za znakami, najpierw drogą leśną, później po zjeździe w lewo - ścieżką, a dalej, po skręcie w lewo - ponownie drogą leśną aż do krawędzi lasu.
(27,9 km) - przysiółek Podlesie (skrzyżowanie dróg pod lasem).
Po dojeździe do skrzyżowania pod lasem skręcamy zgodnie z drogowskazem w prawo i jedziemy początkowo wzdłuż zabudowań, a następnie otwartą przestrzenią w kierunku wsi Skrzyszów. Mijając po prawej nowoczesną budowlę kościoła parafialnego dojeżdżamy do skrzyżowania z drogą główną biegnącą przez Skrzyszów.
(29,7 km) - Skrzyszów (skrzyżowanie dróg przy kościele).
Po skręcie w lewo jedziemy drogą przez wieś ok. 0,5 km, bardzo uważając na przejeżdżające samochody. Następnie zgodnie
z drogowskazem skręcamy w prawo w drogę asfaltową, którą dojeżdżamy do rzeki Wielopolka. Po przejechaniu przez drewniany most skręcamy w lewo w drogę polną i poruszamy się początkowo wzdłuż rzeki, a następnie zgodnie z drogowskazem polną dróżką przez łąkę
w kierunku zabudowań wsi Brzezówka. Gdy dojedziemy do drogi asfaltowej skręcamy w prawo i poruszamy się po niej wzdłuż zabudowań, mijając rosnące po prawej stronie trzy, bardzo stare i niezmierne malownicze wierzby. Dalej przejeżdżamy pod wiaduktem kolejowym, po którym przebiega magistrala Lwów - Kraków i osiągamy skrzyżowanie z drogą Brzezówka - Ropczyce.
(32,6 km) - Brzezówka (skrzyżowanie przy wiadukcie).
Zgodnie z drogowskazem skręcamy w lewo i drogą asfaltową poruszamy się równolegle do linii kolejowej (ul. Dworcowa), mijając po lewej nowoczesny budynek Dworca PKP Ropczyce. Po przejechaniu pod wiaduktem drogowym (droga Ropczyce - Mielec) dojeżdżamy do ulicy Robotniczej.
(34,8 km) - Ropczyce-Czekaj (skrzyżowanie ulic Dworcowej i Robotniczej).
Zgodnie z drogowskazem kierujemy się w lewo w ul. Robotniczą, a tuż zaraz przed zaporą kolejową skręcamy w prawo i jedziemy drogą wzdłuż torów obok zabudowań służb kolejowych. Następnie przejeżdżamy przez przejazd kolejowy na pojedynczym torowisku (zachować dużą ostrożność) i po skręcie w lewo kontynuujemy jazdę wzdłuż torów, aż do osiągnięcia kolejnego przejazdu kolejowego. Przy przejeździe skręcamy w prawo i podążamy polną drogą w kierunku osiedla Pietrzejowa, podziwiając panoramę przemysłowej dzielnicy Ropczyc.
(37,5 km) - Ropczyce-Pietrzejowa (skrzyżowanie dróg przy kapliczce św. Jana).
Po dojeździe do bardzo okazałej i ciekawie położonej kapliczki św. Jana Nepomucena kierujemy się na rozjeździe dróg w lewo
i dalej podążamy drogą w kierunku osiedla. Po osiągnięciu zabudowań kierujemy się w prawo w ul. S. Wyszyńskiego i jedziemy nią do końca (cały czas prosto), mijając po drodze szereg kapliczek i krzyży przydrożnych.
(40,2 km) - Ropczyce (skrzyżowanie ulic kard. S. Wyszyńskiego i ks. J. Zwierza).
Koniec trasy
Trasa rowerowa (znaki fioletowe)
Ropczyce - Gnojnica - Ropczyce (28,5 km)
Kilkugodzinna dość efektowna wycieczka rowerowa, długości 28,5 km. Trasa górska - miejscami dość trudna i wyczerpująca z uwagi na strome podjazdy i zjazdy, za to piękna widokowo. Wiedzie często drogami polnymi wzdłuż szczytów Pogórza Karpackiego. Polecana dla bardziej wprawionych miłośników górskiej turystyki rowerowej.
(0 km) - Ropczyce (skrzyżowanie ulic 3-go Maja i Zielonej).
Dojazd od parkingu przy markecie "Supersam" do początku trasy (~ 400 m), ulicami: Kościuszki i 3-go Maja (początek trasy za mostem na rzece Wielopolka). Początkowo trasa wiedzie płaską drogą asfaltową w kierunku Wielopola (droga krajowa nr 986), wąską doliną rzeki Wielopolki, wzdłuż której ciągną się z obu stron malownicze pasma wzgórz o wysokości 300 - 400 m npm. Z uwagi na duży ruch samochodowy i ze względów bezpieczeństwa zalecana jest jazda chodnikiem (po prawej stronie drogi). Po drodze mijamy liczne zabudowania Osiedla Chechły, w tym również Szkołę Podstawową (po prawej). Przed szkołą wzniesiony jest pomnik ku czci 45 mieszkańców zamordowanych przez hitlerowców w okresie okupacji.
(3,0 km) - Ropczyce-Chechły (zjazd w drogę bitą w kier. Granic)
Za przystankiem autobusowym skręcamy w lewo w drogę bitą (patrz drogowskaz) i rozpoczynamy długi czasami bardzo stromy i męczący podjazd w górę, bardzo urozmaiconą trasą (w części zalesioną).
(4,8 km) - Ropczyce-Chechły Dział (skrzyżowanie dróg bitych).
Po osiągnięciu wzgórza dojeżdżamy do drogi biegnącej z Granic do Borków Chechelskich i na skrzyżowaniu skręcamy w prawo. Dalej drogą bitą, atrakcyjną widokowo, jedziemy po szczycie wzniesienia. Następnie zjeżdżamy w dół przez osadę Borki Chechelskie. Należy zachować ostrożność przy zjeździe ze względu na duże nachylenie drogi oraz bliskość zabudowań. Po zjeździe w dół jedziemy bardzo urokliwą dolinką obustronnie zalesioną aż do skrzyżowania dróg (patrz drogowskaz).
(7,9 km) - Borki Chechelskie (skrzyżowanie dróg w dolince).
Skręcamy w lewo i po ok. 500 m dojeżdżamy do trasy rowerowej (pomarańczowej) - szukaj podwójnego drogowskazu (po lewej stronie trasy). W tym miejscu trasa pomarańczowa skręca w prawo (przejazd brodem przez strumyk). My kontynuujemy wyprawę jadąc dalej prosto (trasą wspólną dla obu szlaków). Teraz trasa pnie się w górę (stromy męczący podjazd) przez osadę Poręby, by u szczytu osiągnąć granicę lasu. Dalej drogą bitą jedziemy przez Las Gnojnicki. Na jednym z leśnych skrzyżowań trasy rozchodzą się (trasa pomarańczowa skręca w lewo w las). Nasza trasa dalej prowadzi bitą drogą, aż do drogi asfaltowej Granice - Broniszów (koniec lasu).
(11,2 km) - Lipnica - przysiółek Gnojnicy (dojazd do drogi Granice - Broniszów).
Zgodnie z drogowskazem skręcamy w prawo w drogę asfaltową i jedziemy w dół. Po ok. 400 m napotykamy podwójny drogowskaz, który wskazuje dalszy kierunek trasy: prosto - drogą asfaltową oraz w prawo - w las do miejsca biwakowego, oddalonego o 150 m od drogi.
Miejsce biwakowe. Zbaczając w to miejsce spotykamy bardzo obszerną polanę leśną z ogrodzonym miejscem biwakowym, zaopatrzonym w stoły i ławy oraz w miejsce do palenia ognisk. Można tutaj odpocząć i nabrać sil przed dalszą trasą. Brak możliwości zdobycia w tym miejscu wody pitnej.
Kontynuując jazdę drogą asfaltową w dół dojedziemy do skrzyżowania dróg asfaltowych.
(11,9 km) - Lipnica - Leśniczówka Gnojnica (skrzyżowanie dróg).
Zgodnie z drogowskazem skręcamy w lewo w drogę prowadzącą do Gnojnicy. Tą drogą jedziemy ok. 2 km otwartym terenem, przejeżdżając w sąsiedztwie bardzo głębokiego jaru (po prawej stronie). Przed dojazdem do pierwszych zabudowań zaczyna się ostry zjazd, przy którym należy zachować ostrożność, gdyż na bardzo ostrym zakręcie w lewo będziemy skręcać w drogę bitą. Należy również uważać na ruch samochodowy (brak poboczy).
(13,8) - Gnojnica Wola (skrzyżowanie drogi asfaltowej z drogami bitymi).
W tym miejscu zjeżdżamy z drogi głównej asfaltowej, skręcając w prawo, a następnie zgodnie z drogowskazem drogą bitą jedziemy wzdłuż zabudowań szczytem wzniesienia, mając po lewej ciągnącą się równolegle wieś Gnojnicę, a po prawej niewidoczną w dole wieś Zagórzyce. Za ostatnimi zabudowaniami droga bita przechodzi w wyboistą ścieżkę, trudno przejezdną w okresach intensywnych opadów. Jadąc nią szczytem wzniesienia mijamy znajdujące się po obu jej stronach krzyże (stawiane w różnych okresach czasu i w różnych intencjach). Niektóre z nich są bardzo piękne i bardzo stare, godne bliższego przyjrzenia się im. Pod koniec tego odcinka wjeżdżamy w bardzo wąski parów o bardzo stromym spadku, wymagający dużej ostrożności jazdy. Następnie dojeżdżamy do zabudowań przysiółka Domaradz.
(18,8 km) - Domaradz (skrzyżowanie dróg bitych).
Skręcamy w lewo i wzdłuż zabudowań kierujemy się drogą w dół. Po minięciu zabudowań zmienia się nawierzchnia drogi (poprzecznie ułożone wąskie płyty betonowe), która wymaga od turysty znacznego zmniejszenia prędkości, zwłaszcza że występuje na tym odcinku spore nachylenie stoku. Ta drogą zjeżdżamy w dolinę do wsi Gnojnica.
(20,2 km) - Gnojnica (wjazd od Domaradza na drogę główną).
Gnojnica - wieś znana z dużej liczby urodzajnych sadów jabłoniowych.
Skręcamy w lewo w drogę asfaltową i jedziemy wzdłuż zabudowań, mijając po drodze Wiejski Dom Kultury, boiska klubu sportowego, Szkołę Podstawową oraz sklepy spożywcze. Przy przejeździe przez ten odcinek trasy należy uważać na ruch samochodowy (brak pobocza).
(22,0 km) - Gnojnica (zjazd z drogi głównej w drogę bitą w kierunku Granic).
Zgodnie z drogowskazem skręcamy w prawo w drogę bitą i wzdłuż zabudowań pniemy się w górę. Dalej otwartym terenem drogą bitą według drogowskazów dojeżdżamy do drogi asfaltowej (ul. Leśna).
(23,7 km) - Brzyzna (skrzyżowanie ul. Leśnej z droga bitą od Gnojnicy).
Skręcamy w lewo w drogę asfaltową i szczytem wzniesienia jedziemy w kierunku osiedla Granice. Po prawej możemy podziwiać panoramę Ropczyc i dalej leżących północnych okolic miasta. Po lewej mijamy nowoczesną budowlę Kościoła Parafialnego p. w. Błogosławionej Urszuli Leduchowskiej.
(25,0 km) - Ropczyce-Granice (skrzyżowanie ulic Leśnej i Witosa).
Tutaj skręcamy w prawo i zjeżdżamy w dół w stronę miasta. Należy zachować szczególną ostrożność przy zjeździe ze względu na duży ruch samochodowy, brak poboczy, znaczny spadek terenu oraz kilka ostrych zakrętów. Po prawej mijamy Cmentarz Komunalny.
(27,0 km) - Ropczyce (zjazd z ul. Witosa przed Motelem "Super 6").
Zgodnie z drogowskazem skręcamy w lewo i jedziemy drogą bitą, mijając po lewej zabudowania i tereny Zespołu Szkół, Liceum Ogólnokształcącego oraz Zespołu Szkół Rolniczych. Następnie skręcamy zgodnie z drogowskazem w ul. Lisa Kuli, a potem w prawo w ul. Kilińskiego. Na końcu ulicy kierujemy się w lewo w ul. Grędysa, a po przejechaniu ok. 150 m skręcamy w prawo i podążamy drogą bitą wzdłuż Wielopolki w kierunku cmentarza żydowskiego. Objeżdżając kirkut wzdłuż jego ogrodzenia dostajemy się do ul. Polnej, którą przebiega rowerowa trasa pomarańczowa. Po skręcie w prawo zgodnie z drogowskazem (przy ogrodzeniu cmentarza) jedziemy prosto w kierunku centrum miasta (do ul. 3-go Maja).
(28,5 km) - Ropczyce (skrzyżowanie ulic Polnej i 3-go Maja).
Koniec trasy.
Trasa rowerowa (znaki pomarańczowe)
Ropczyce - Mała - Ropczyce (37,5 km)
Całodniowa efektowna wycieczka rowerowa, długości 37,5 km. Trasa górska - trudna i wyczerpująca z uwagi na dużą liczbę stromych podjazdów i zjazdów, za to piękna widokowo. Wiedzie często drogami polnymi wzdłuż szczytów Pogórza Karpackiego. Polecana dla wytrawnych miłośników górskiej turystyki rowerowej.
(0 km) - Ropczyce (początek ul. Polnej).
Od parkingu przy markecie "Supersam" do początku trasy (~ 400 m) należy dojechać ulicami: Kościuszki i 3-go Maja, by za mostem skręcić w lewo w ul. Polną. Początkowo trasa biegnie drogą asfaltową płaskim terenem, a od cmentarza żydowskiego - drogą polną utwardzoną pnie się w górę (stromy długi podjazd ok. 1 km) w kierunku osiedla Granice. Na górze znajduje się płaski odcinek drogi z pięknymi widokami (w kierunku północnym - panorama miasta Ropczyc i dalsza, a w kierunku zachodnim - widok na wzgórza pokryte lasami).
(2,8 km) - Osiedle Granice (skrzyżowanie z ul. Leśną).
Po dojeździe do drogi głównej, należy skręcić w prawo i jechać drogą asfaltową (ul. Leśna ok. 2 km). Po drodze mijamy przydrożną kapliczkę (skrzyżowanie z drogą biegnącą w kierunku Borków Chechelskich), a 200 m przed wjazdem w las - punkt widokowy ( 4-ty km trasy). Przy bardzo przejrzystej pogodzie można zobaczyć z niego szczyty Tatr (w kierunku południowo-zachodnim).
(4,6 km) - Las gnojnicki (wjazd do lasu z ul. Leśnej).
Z drogi asfaltowej trzeba skręcić w prawo w las i jechać ścieżką, która pokrywa się z pieszym szlakiem turystycznym (zielonym). Kontynuując jazdę jechać leśną drogą żwirową, kierując się wzdłuż zabudowań przysiółka Borki Chechelskie (stromy zjazd) i dalej dolinką równolegle do strumyka.
(8 km) - Poręby (przeprawa przez strumyk).
po dojeździe do podwójnego drogowskazu trzeba skręcić w lewo i przeprawić się przez strumyk (bród). Następnie kontynuować jazdę w górę stromym podjazdem obok opuszczonych zagród. Wyjeżdżając z lasu (zgodnie z drogowskazem) zmierzamy w kierunku zabudowań krytych strzechą, w których istnieje możliwość zaopatrzenia się w świeżę produkty żywnościowe. Po minięciu tych zabudowań dalej pokonujemy stromy podjazd i po osiągnięciu kulminacji zjeżdżamy w dół do skrzyżowania 3 dróg bitych górnej części wsi Łączki Kucharskie. Kierując się w prawo jedziemy wzdłuż zabudowań i po pokonaniu 300 m zjeżdżamy z drogi bitej w polną. Kontynuując zjazd otwartym terenem, zgodnie z napotykanymi drogowskazami, osiągamy drogę asfaltową w Broniszowie. Następnie skręcamy w prawo i po 200 m dojeżdżamy do drogi krajowej nr 986 (Ropczyce - Wielopole).
(11,5 km) - Broniszów (skrzyżowanie drogi nr 986 z drogą przez Broniszów).
GODNE OBEJRZENIA - na prawo w odległości 100 m od skrzyżowania daje się zauważyć skupisko starych dużych drzew. Zachęcają one do odwiedzenia podworskiego parku, który otaczał nie istniejący już obecnie dwór, będący wraz z wsią Broniszów własnością prof. Jerzego Fierycha. Piastował on funkcję Starosty Ropczyc, był historykiem i kronikarzem wielce zasłużonym dla ziemi ropczyckiej. Z dworem tym również związany był Karol Olszewski (ze względu na miejsce urodzenia), prof. Uniwersytetu Jagiellońskiego, znany fizyk i chemik, który wraz z Zygmuntem Wróblewskim opracował jako pierwszy w świecie metodę skraplania tlenu.
W podworskim parku znajdują się liczne drzewa - pomniki przyrody, wśród których szczególny podziw budzi jedno z największych i najstarszych drzew
w naszym województwie - wiekowa lipa, której o obwód wynosi 8,10 m. Wskutek pożaru w 19.. roku po dworze w Broniszowie nie pozostało już prawie śladu, nie licząc piwnic ziemnych.
Obecnie teren parku jest własnością Krakowskiej Akademii Ekonomicznej, która planuje tutaj budowę Domu Pracy Twórczej im. prof. Fiericha.
Aby kontynuować wędrówkę trasą rowerową należy przejechać na wprost przez skrzyżowanie i dalej przemieszczać się ścieżką przez łąkę w kierunku rzeki Wielopolka. Po przeprawie przez wąską metalową trzeba skręcić w lewo i poruszać się ścieżką biegnącą przez łąki wzdłuż rzeki (ok. 1 km),
a następnie przejechać przez kolejny mostek, tym razem na rzeczce - dopływie Wielopolki i skierować się w prawo. Po pokonaniu ok. 400 m osiągamy skrzyżowanie dróg asfaltowych i zgodnie z drogowskazem jedziemy drogą wzdłuż strumyka i zabudowań w kierunku wsi Mała, aż do następnego skrzyżowania dróg asfaltowych.
(14,6 km) - Mała (skrzyżowanie drogi od Glinika z drogą główną Niedźwiada - Mała).
Teraz należy skręcić w lewo na drogę główną i po pokonaniu 350 m ponownie skręcić w lewo na bitą drogę biegnącą w kierunku Łysej Góry. Stromym podjazdem liczącym ok. 600 m osiągamy skrzyżowanie dróg, na którym skręcamy w prawo. W dalszym ciągu droga pniemy się w górę grzbietem wzniesienia (odsłoniętym terenem) i po przejechaniu ok. 1 km dostaniemy się do drogi asfaltowej, która wskutek ruchów ziemi (osuwisk) w 1999 roku została w dolnym odcinku całkowicie uszkodzona.
GODNE OBEJRZENIA - Aby zobaczyć to niespotykane zjawisko należy skręcić w prawo i drogą asfaltową zjechać ok. 300 m w dół w kierunku wioski, zachowując przy zjeździe należyte środki ostrożności.
Celem kontynuowania trasy należy, od skrzyżowania zgodnie z drogowskazem, dalej piąć się w górę, aż do zabudowań pod lasem. Bezpośrednio za pierwszym domem trzeba skręcić w prawo i ścieżką pokonać jeszcze ok. 300 m, aby znaleźć się pod wielkim pomnikiem Chrystusa Króla, stojącym na wzniesieniu 355 m npm.
(17,7 km) - Mała (pomnik Chrystusa Króla).
Jeden z największych pomników sakralnych na terenie południowo - wschodniej Polski (17 m wysokości). Wzniesiony w 1937 roku jako wotum dziękczynne za uratowanie wsi Mała od klęski gradobicie, które spustoszyło sąsiednie miejscowości. Autor projektu, pochodzący z wsi Mała, artysta-rzeźbiarz Wojciech Durek wzorował się na słynnej figurze Chrystusa z Rio de Janeiro (w Brazylii).
Z pod stóp pomnika roztacza się przepiękna panorama na leżące w dole zabudowania wsi Mała i otaczające je zalesione wzgórza.
Od pomnika zaczynamy bardzo stromy zjazd wąską ścieżką, przy której rozmieszczone są kolejne stacje drogi krzyżowej, prowadzące do zabytkowego Kościoła Parafialnego. Ścieżką dojeżdżamy do stóp wzgórza, gdzie wykorzystując kładki dwukrotnie przeprawiamy się przez rzeczkę, by w końcu osiągnąć drogę asfaltową.
Artykuły spożywcze - dla zaopatrzenia się należy zboczyć z trasy, skręcając w lewo i przejechać ok. 100 m (w budynku Remizy OSP mieści się sklep).
Aby kontynuować trasę skręcamy w prawo, mijamy pomnik poświęcony poległym w I wojnie światowej oraz nowy budynek Szkoły Podstawowej im. prof. Tadeusza Sinki (urodzonego w Małej, filologa literatury helionistycznej, rektora Uniwersytetu Lwowskiego). Po przejechaniu 150 m dojeżdżamy do skrzyżowania z drogą asfaltową, prowadzącą w kierunku Zagórza.
WARTE OBEJRZENIA - Zbaczając z trasy i jadąc dalej główną drogą ok. 300 m dojedziemy do pięknego zabytkowego drewnianego kościoła p. w. Św. Michała Archanioła, wzniesionego w latach 1593-1595 i rozbudowanego w połowie XIX w. W jego wnętrzu godne uwagi są obrazy cenne ze względu
na wiek i technikę malowania (szczególnie obraz Chrystusa na krzyżu).
(18,7 km) Mała (skrzyżowanie przy szkole drogi głównej przez Małą z drogą asfaltową biegnącą w kierunku Zagórza).
Po skręceniu w lewo jedziemy drogą, która początkowo pnie się w górę, następnie gwałtownie opada w dół i znowu wznosi się w górę długim, męczącym podjazdem (dodatkowo utrudnionym przez zmianę nawierzchni). Po osiągnięciu wzgórza kierujemy się w stronę lasu i na skrzyżowaniu dróg bitych, zgodnie z drogowskazem skręcamy w prawo, by po przejechaniu ok. 200 m wzdłuż lasu dojechać do miejsca biwakowego.
(20,5 km) Mała-Zagórze (miejsce biwakowe).
Ogrodzony teren przy lesie, zaopatrzony w stoły i ławy oraz miejsce do rozpalenia ogniska, pozwala odpocząć po trudach przejechanego odcinka trasy (niestety brak jest tutaj możliwości zdobycia wody pitnej).
Dalej zjeżdżamy wzdłuż lasu i po przejechaniu ok. 250 m skręcamy w lewo w wąską polną drogę prowadzącą w kierunku lasu. Przed lasem zmieniamy kierunek w prawo i poruszmy się wzdłuż jego krawędzi, a następnie wjeżdżamy w las, pokonując stromy zjazd, niebezpieczny ze względu na wystające korzenie. Przy wyjeździe z lasu (w dole stoku) przeprawiamy się przez strumień i ponownie rozpoczynamy podjazd ścieżką w górę. Jadąc według znaków drogowskazów (najpierw w lewo, potem w prawo), dojeżdżamy do szczytu wzgórza. Podziwiając panoramę rozpościerającej się przed nami długiej wsi Niedźwiada, pokonujemy stromy zjazd, dojeżdżając drogą obok cmentarza do skrzyżowania z drogą główną.
(22,5 km) Niedźwiada (skrzyżowanie drogi cmentarnej z drogą główną).
Niedźwiada - wieś, o której pierwsze wzmianki pochodzą z roku 1345, znana była z bogatego rękodzielnictwa, szczególnie z kowalstwa, którego tradycje zachowały się do dzisiaj. Obecnie funkcjonuje jeszcze kilka kuźni, z czego na szczególną uwagę zasługuje najstarsza w regionie kuźnia, pochodząca
z czasów Powstania Styczniowego.
Skręcamy w prawo na drogę główną (asfaltową) i jedziemy przez wieś, mijając po prawej kościół parafialny p. w. Chrystusa Króla, a dalej po lewej Wiejski Dom Kultury (przy nim dwa sklepy spożywcze). Po przejechaniu ok. 800 m kierujemy się, zgodnie z drogowskazem w lewo i kolejny raz rozpoczynamy podjazd w górę. Przejeżdżamy przez bardzo urozmaicony teren; najpierw wśród zabudowań, następnie parowem wzdłuż zagajników leśnych obok strumienia, a w końcu otwartym terenem ze stromym i długim podjazdem. Na szczycie wzniesienia (drogowskaz) skręcamy w lewo
i dojeżdżamy do pierwszych zabudowań osady Łupiny. Jadąc dalej mijamy po prawej Szkołę Podstawową i po ok. 400 m przed pojedynczym zabudowaniem skręcamy w prawo na ścieżkę polną, którą dojeżdżamy do drogi asfaltowej.
(26,7 km) Łupiny (wjazd ze ścieżki w drogę asfaltową)
Skręcamy w prawo i po przejechaniu ok. 200 m znajdziemy się na skrzyżowaniu dróg z przystankiem autobusowym i przydrożną kapliczką. Tutaj kierujemy się w lewo i drogą żwirową zjeżdżamy w dół w stronę lasu, mijając po drodze kolejne zabudowania. Zgodnie z drogowskazem kontynuujemy zjazd ścieżką wzdłuż lasu, następnie przez łąkę, wzdłuż wąwozu (uważając na przebieg trasy), wjeżdżamy na drogę biegnącą do wsi Łopuchowa. Jadąc wzdłuż zabudowań drogą bitą , dostaniemy się do skrzyżowania z główną drogą asfaltową.
(30,0 km) Łopuchowa (skrzyżowanie dróg asfaltowych)
Skręcamy w lewo i tą drogą asfaltową przemieszczamy się już do końca trasy. Jedziemy najpierw wzdłuż zabudowań wsi Łopuchowa, mijając po prawej (po ok. 1,3 km) Szkołę Podstawową, mieszczącą się w dawnym dworze z drugiej polowy XIX w. Następnie mijamy zabudowania wsi Okonin oraz dzielnicy Chechły, mając po prawej stronie wijące się koryto rzeki Wielopolka. Ten odcinek trasy jest niebezpieczny, ponieważ droga jest wąska, nie posiada poboczy i prowadzi terenem mocno pagórkowatym. Ponadto należy zachować szczególną ostrożność z uwagi na poruszające się pojazdy. Do centrum miasta wjeżdżamy bardzo stromym zjazdem z kilkoma ostrymi zakrętami, kończąc trasę przy Dworcu Autobusowym (z lewej) i Domu Handlowym "Supersam" (z prawej).
(37,5 km) Ropczyce (ul. Zielona, przy Dworcu Autobusowym).
Koniec trasy.
Źródło: http://www.ropczyce.umig.gov.pl
Szlaki turystyki pieszej
Trasa Przełęcz Bardo - Brzeziny - Ropczyce
Szlak oznaczony kolorem zielonym. Zaliczany jest do szlaków górskich. Długość szlaku to 33 km, a przechodząc nim pokonuje się 280 metrową różnicę wzniesień. Czas przejścia to około 9 godzin. Trasa szlaku obfituje w interesujące przejścia, stromizny, tereny zalesione często wiedzie wierzchołkami okolicznych wzniesień. Idąc szlakiem zielonym można podziwiać bogactwo fauny i flory występującej na tym terenie.
Trasa Ropczyce - Ocieka - Niwiska
Szlak oznaczony kolorem żółtym. Długość trasy to około 45 km. Zaliczony jest do grupy szlaków nizinnych. Na jego trasie znajduje się interesujący punkt widokowy z którego rozciąga się wspaniały widok na panoramę okolic Ropczyc. Przemierzając szlak przechodzi się często zarówno przez otwarte, polne przestrzenie jak i urozmaicone wieloma gatunkami drzew tereny leśne. Przy trasie szlaku można również obejrzeć pozostałości niemieckich umocnień z czasów II wojny światowej.
*źródło: www.umig.gov.pl, www.powiat.rze.pl
|